Borstvoeding: wel of niet?

Lieve lezers,

Elke beginnende moeder wordt er mee geconfronteerd. Bv geven aan je ukie of niet. Vaak word je, vind ik persoonlijk onder druk gezet. Je hebt mama’s die echt pro zijn voor bv maar anderen weer niet. Beide groepen, doen er alles aan om hun idee, denkwijze te nemen. Wat je ook beslist, je wordt ermee geconfronteerd tot zelfs scheef bekeken en begrijpen je beslissingen soms niet.

Toen ik zwanger was van mijn prinsesje zat ik niet echt tussen de boeken wat je wel en niet moet doen. Ik vond dat ik mezelf vooral geen druk op mocht leggen. Ik wist wel dat bv goed was voor je kind. Maar meer niet.

Ik zat in een naai-mama groepje. Eentje was overduidelijk voor bv. Zij heeft me mijn ogen geopend wat de voordelen waren. Een vriendin van mij is ook een mama die overduidelijk voor bv was. Daar kon ik altijd terecht voor vragen. Dus bij deze, een dikke dank je wel om mijn ogen te laten openen en mij op te vangen wanneer ik het nodig had.

Toen ik beviel wilde ik wel proberen om bv te geven en het was niet evident. Ik kreeg de eerste dagen weinig melk uit mijn borsten. Prinsesje zoog niet zoals het moest. Maw het was heel veel zoeken. Zoals elke mama, kregen we verschillende verpleegsters. De ene zei zo en de andere weer zo… ik had het gevoel dat ik precies een pingpong balletje was. Gelukkig had ik voordat ik beviel een super lieve vroedvrouw. Als ik haar nooit had, dan had ik om eerlijk te zijn het allang opgeven. Zij geloofde in mijn krachten en in mijn dochtertje. Tijdens de bezoekjes van K&G waren niet altijd even leuk geweest. DL was volgens hen te mager en te klein, omdat ze altijd op de onderste curve zat, tja, ik ben ook maar een kleintje en mijn man is een springplank. Ik ben Aziatisch, dus keken ze eigenlijk al naar een verkeerde groeicurve. Ik gaf bv, dus keken ze ook al naar de verkeerde curve. Op een dag stelde de verpleegster of de dokter van K&G voor om te stoppen met bv te geven. Ze vonden dat ik moest overschakelen naar poedermelk. Maar ik wilde dat niet, en heel overstuurd belde ik mijn vroedvrouw op. Ze kon me gelukkig troosten met moedige woorden en zo zorgde zij ervoor dat ik uiteindelijk het volhield tot ons prinsesje 2,5 jaar was. Ik moest normaal gezien eerder stoppen om wille van mijn eigen gezondheid, maar ik wist dat tot 2 jaar, belangrijker jaren waren voor ons beiden. Dus deed ik maar voort. De eerste 5 maanden kreeg ze fulltime bv. Nadien werd bv even belangrijk als groentepap. Na een tijdje omdat ik maar weinig melk kon geven een extra voeding naast haar andere voedingen. Ik gaf haar bv op haar vraag. Wat ik altijd heb gedaan.

Als we op restaurant waren, vroeg ik steeds aan de ober of het ok was. Ik weet dat ik dit niet moet doen. Maar zo toon je wel respect naar en aan elkaar. Ook aan de buren naast ons tafel. Geloof me, iedereen vond het gewoon fijn dat ik het vroeg waardoor mensen vlugger geneigd zijn om er niets over te zeggen. Sommigen hadden zelfs het niet door dat mijn prinsesje aan mijn borst hing omwille van mijn gekleurde sjaals die over haar lag. Buitenstaanders hoeven mijn mooie borsten niet zien. Keken sommigen toch met een vieze blik naar mij, daar trok ik me echt niets van aan. Enkel vond ik het wel jammer dat velen nadat prinsesje ouder werd, dat ze vonden dat ik met bv moest stoppen. Ze was groot genoeg. Euh? Waarom beslissen steeds andere mensen voor je wat je wel en niet mag doen? Als ik nu bv wilde geven tot haar 3, 4, 5 jaar, wie zijn de anderen om te zeggen wat ik mag doen? Waarom zouden we iets van iemand afnemen? Dat is juist hetzelfde als iemand zou zeggen “nu neem ik je autosleutels af”.

Waarom koos ik voor bv? Mammae schrijft het volledig zoals ik het wil zeggen. Naast de voordelen, schrijven ze er ook bij wat de nadelen zijn. Anderzijds ben ik heel trots dat ik bv heb gegeven. Want zo heb ik een hechte band gecreëerd met mijn prinsesje die  ik als baby, kind heb gemist. Het gemis dat mijn bio mama heeft moeten missen. Om haar ook een stukje dichter bij mij te hebben. Ik heb er van genoten ondanks het niet altijd even goed verliep. Het deed mij enorm veel pijn dat ik de 1ste afscheid moest nemen. Prinsesje werd op een gegeven moment ziek waardoor ze de behoefte kreeg om terug aan mijn borst te hangen. Wat was ik toen gelukkig dat ik de moed bijeenraapte om terug bv te geven. Ik heb vooral naar de behoeften van mijn prinsesje gevolgd en daar ben ik heel blij om.

82D282BE-7794-4716-BF83-42530A8B35EB
Tijdens een BV fotoshoot.
011E2F5B-1768-4CB3-9F25-8397B78D79BC
Tijdens mijn trouw
C7793542-A47E-4F1D-B33A-F3BCD97DE778
Tijdens onze huwelijksreis
99616809-1631-41E1-954C-81776B7A02D4
Een van mijn laatste bv momenten.

Persoonlijk vind ik dat we in een maatschappij zitten waar we overal druk van krijgen. Je moet bv geven, je moet stoppen tot ze 1 jaar zijn. Bv is niet goed,….. waarom kunnen we als persoon, als mama elkaar niet de vrijheid geven en de beslissingen die we zelf nemen, gerespecteerd worden, in ondersteund worden ipv afgebroken te worden. Iedereen staat altijd klaar met een antwoord. Luisteren is een prioriteit die we als persoon echt nodig hebben. Advies geven mag, maar breek de persoon er niet mee af.

Dus kies bv omdat jij dat wilt, omdat dit uit jouw hart komt en niet omdat de anderen misschien je wel of niet raar gaan bekijken. Het is jouw lichaam, jouw kind en enkel jij mag er over beslissen. Voel je gelukkig met de beslissing die je neemt. Beslis je toch voor bv te gaan maar vind je 2 jaar te veel, bekijk het stap per stap. Denk zo, al de weken, maanden dat je baby, kind bv heeft gekregen is mooi meegenomen. Voel je zeker niet gegeneerd om in het openbaar bv te geven. Met of zonder sjaal, met of zonder toestemming van anderen, tussen het publiek of op een rustige plek, doe waar jij het beste bijvoelt en zegt tegen al de rest FY….

Wil je geen bv, dan ben je nog steeds een goede mama, twijfel niet aan jezelf. Even goede vrienden.

Liefs,

Advertenties

5 gedachtes over “Borstvoeding: wel of niet?

    1. Wilwarin Couture schreef:

      Dank u voor uw mooie compliment. Dit is nog niet al te blote foto van mijn borstvoedingsfotoshoot. Ik vind deze foto een van de mooiste omdat het zoveel toont en ook weer niet. Kijk bv naar de kleurenverchil tussen mij en mijn prinsesje. Dat is al op zich zo mooi…. Ik heb nog heel mooie foto’s maar die zijn voor ons 😉

      Liked by 1 persoon

    2. Wilwarin Couture schreef:

      Dank u voor je compliment. Ik deed alsof ik enkel met mijn man en prinsesje was. Ik was vooral gefocust op prinsesje waardoor ik mezelf bloter durfde te tonen. De meeste blote foto’s bewaar ik voor ons 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s